Prawie cała ja

Wczoraj

2012-02-05T16:19:00.000+02:00

Dziecko zadzwoniło, ok 12, że egzaminowy totolotek ma z głowy (do ogłoszenia wyników) to może przyjechać, bo Tomek w pracy, a jej się nie chce samej w domu siedzieć. Ale z racji niedzielnych imienin tort sobie zażyczyła. Przyjechała, wzięłam siatkę i pojechałyśmy do sklepu, podział sprawiedliwy - ja siatkę, ona kasę. Dokonałyśmy odpowiednich zakupów. W domu rosołek doprawiłam, ugotowałyśmy kluski, pora wziąć się za tort. Wsadziłam do piekarnika, po 30 minutach idę a piekarnik wyłączony. To moja Mama brała sobie rosołu i wyłączyła piekarnik, bo jej się z palnikiem pomyliło. No nic, na szczęście ciasto było upieczone, minimalnie tylko dopiekłam. Cudem nie było zakalca. No to ubiłam śmietanę, wymieszałam z galaretką, dodałam brzoskwinie, zalałam ciasto, i chciałam wsadzić do lodówki. okazało się, że tortownica źle zapięta była i wszystko mi spadło :), obwoluta metalowa w rękach mi została. Na szczęście na blat, a nie na podłogę. Wepchałam wszystko z powrotem do tortownicy. I tort był pyszny :) tyle, że zastygnąć nie zdążył, bo Aga jechała spowrotem do Wrocka :)
To tylko ja tak potrafię, im bardziej się staram tym gorzej wychodzi :)

Już luty

2012-02-05T12:50:00.000+02:00

Robótkowo coś tam tworzę nie za wiele jednak mam do pokazania. Uczę sie frywolitek i nie wiem, czy pokazać, bo to dopiero pierwsza próba, troszkę jeszcze krzywa i pokręcona.

W zeszłym tygodniu mieliśmy pogrzeb. Zmarł Pan Stasiu. Był przyjacielem mojej Teściowej, ojcem dla Mirka, Dziadkiem dla Agaty, a dla mnie najlepszym Teściem, jakiego mogłabym mieć. W maju skończyłby 90 lat. Teraz jego dzieci gryzą się między sobą, bo zostawił mieszkanie i trochę różnych rzeczy. Przykro mi z tego powodu. Nawet w obliczu śmierci nie potrafią się dogadać. Dobrze, że Zosia nie miała z Nim ślubu...

pomału, ale do przodu

2012-01-18T21:30:00.000+02:00

Czas ucieka, leci błyskawicznie, dopiero Sylwester był, a już styczeń sie kończy.
Robótkowo trochę przystopowałam. Jakby znudziły mi się dotychczasowe zabawy. poszukuje czegoś nowego, ale chroniczny brak kasy nie pozwala inwestować. W bibliotecznym klubie robótkowym uczymy się frywolitek, ja na pożyczonej igle... ale ona strasznie cienka jest i muszę cienka nitką, więc efekt nie bardzo. Trochę filcowałam, bo pod choinkę dostałam foremkę do filcowania. Powstały korale. Na razie stop, bo wełenka mi wyszła, a na nową nie mam kasy. Poczekam. Teraz przymierzam się do zaproszeń ślubnych. Chodzą za mną takie z haftem matematycznym, ale to dużo roboty, a zaproszeń ze 40 trzeba.
No i pobawiłam się decoupage. Dostałam pod choinkę pojemnik na chusteczki, więc go sobie okleiłam kwiatkami :)

a fotke drugich korali wywaliłam z kompa :(

Kocham tego wariata

2012-01-11T23:36:00.000+02:00

Ten wariat to mój mąż :).
W okolicach świąt wynosił duuuży worek z plastikami do pojemnika. Mówię, żeby wziął psa. Mój mąż ubiera psu smycz i słyszę, jak mówi do psa - "Wiesz Szoguś, pobawimy się w świętego Mikołaja... ty będziesz reniferkiem" :). Po prostu poległam :)

Wczoraj przypadkiem trafiliśmy na reklamę serialu "Wszyscy kochają Romana". Żona mówi do Romana "Nigdy mi nie mówisz, że mnie kochasz..." On na to,"jak to nie? Ciągle Ci mówię... oczami..."
Ogarnęła nas śmiechawka, bo u nas na moje pytanie - "kochasz mnie?, mój odpowiada "yhy".
Teraz, ja mówię "nigdy mi nie mówisz, że mnie kochasz:)' a On na to "Mówię ci oczami".

O przyjaźni

2012-01-10T21:08:00.000+02:00

Dzisiaj chciałabym napisać o przyjaźni, a raczej o tym, jak można być przyjacielem dla prawie obcej osoby. Dawno stwierdzono, że przyjaciół poznaje się w biedzie. To szczera prawda. Ja odsunęłam się od dawnych przyjaźni, trochę z własnej winy. Zamknęłam się we własnym świecie "gdzie nikt mnie nie rozumie". Za to wciągnął mnie facebook. Tyle różności na jego temat napisano itd. Jeszcze niedawno taki portal mnie drażnił i nie chciałam być jego członkiem. Do czasu, gdy powstała na fb grupa rękodzieła. Okazuje się, że przyjaźnie zawarte w tej grupie są wartościowsze od tych w realu. Można pogadać na interesujące tematy, można dowiedzieć się wielu nowych rzeczy i można poznać naprawdę cudownych ludzi.

Nie ukrywam, że od pewnego czasu próbuję wyjść z pętli kredytów, nie jest to łatwe, nasza sytuacja materialna nie pozwala na wiele rzeczy. Zaczęło się od tego, że wspomniałam, że chciałabym córce komin na zimę zrobić, ale muszę poczekać, bo kasy na wełnę nie mam. Natychmiast odezwała się Małgosia Bilowicka, że ona mi wyśle, bo ma zapasy. Przyznam się, że ryczałam z pół godziny, że ktoś obcy, tak bezinteresownie...
Potem dostałam od Joli Radomskiej trzy swetry, cieplutkie, robione ręcznie, też za nic, tylko dlatego, ze chciałam sweter, a samodzielna robótka mi nie szła. Potem była nagroda w sklepie Joli, a z wybranymi rzeczami kilka prezentów gratis :). A teraz, kiedy moja Agata zdecydowała się na ślub Jola zaproponowała, ze przyśle mi dwie kiecki ślubne do wyboru, bo może któraś się spodoba. O pieniądzach Jola nie chce słyszeć. Po prostu Złota Kobieta. Przyznam, że aż mi głupio, nie wiem, jak się odwdzięczę za tyle dobroci. A przecież Jola ma chorego syna i sama jest chora. Podziwiam jej siłę i dobroć i myślenie o innych.
Ja tak nie potrafię, choć chciałabym.
blog Pani Niteczki

w Nowym Roku

2012-01-07T12:22:00.000+02:00

Spojrzałam dzisiaj i załamałam ręce. Ponad miesiąc ani słowa nie napisałam. Ani życzeń na Święta, ani na Nowy Rok, ani żadnych fotek... po prostu skandal :). Facebook wessał mnie bez reszty. Tam w codziennej gadce prezentuję aktualne robótki, więc blog skandalicznie zaniedbałam.
Obawiam się, że w najbliższej przyszłości jedynym tematem będzie wesele Agaty. Młodzi ustalili termin i zostałam zapędzona do różnych ślubnych robótek. Na początek maraton sukienkowy. Wesele we wrześniu, ale kieckę zaczęłyśmy szukać już, niby, żeby się zorientować, bo Aga odpowiedzialne rozmiary ma i bała się, że będzie wyglądać jak kopka siana. Znalazłyśmy i nawet wpłaciłyśmy zadatek. Suknia piękna. Oczywiście nie pokażę, bo jeszcze Młody by zobaczył. I jeszcze Pani Niteczka z FB zaproponowała mi, że podeśle sukienki, chyba odpowiednie. Wzruszenie odebrało mi głos, że ktoś praktycznie obcy okazuje tyle serca. Tak więc ostateczna decyzja nie zapadła.

A robótkowo też troszkę działam. Skończyłam SALa. Zastanawiam się, jak zrobić fotkę, żeby odbić nie było, na razie wrzucam, jak mam. Podczas płukania pisaka kanwa zaczęła farbować, nitki wyszyte są różowe, chociaż były białe :(.

Robiłam też dla siostrzenicy kolczyki i zawieszkę z kotami, niestety zapomniałam cyknąć fotkę.

Dłubię teraz na drutach otulacz. Jeden sobie zrobiłam z szala dzierganego w zeszłym roku.

Modelka nie bardzo, ale trudno zrobić fotkę sobie samej :)

Pod choinkę dostałam foremkę do filcowania, tworzę kwiatki na korale, ale chwilowo utknęłam z powodu braku koralików na przekładki. Dostałam też pojemnik na chusteczki do decoupagowania i obecnie to robię, suszy się :).

rozrywkowa niedziela

2011-11-28T20:10:00.000+02:00

Wczoraj pojechaliśmy do Wrocławia. Mój mąż odmówił uczestnictwa w Targach Ślubnych, wskutek czego prawie 2 godziny pałętał się po okolicy, ja i Agata za to bawiłyśmy się doskonale. W końcu dziecko planuje zamążpójście :). Upatrzyłyśmy wzór kiecki, torty, męskie garnitury itp drobiazgi. Niestety, nie załapałyśmy się na pokaz mody nowoczesnej teściowej, ale potem śród ludzi szwendały się takie starsze panie w tęczowych tiulach i koronkach, to se pomyślałam, że może i dobrze, bo wstyd byłoby nabijać się z modelek.

Więcej fotek

Po zwiedzeniu targów pojechaliśmy do Rynku na Jarmark bożonarodzeniowy. I powiem szczerze, była trochę rozczarowana, jakoś nie było czuć świątecznej atmosfery, ciepełko, śniegu brak, za to tłum ludzi. Straganów typowo bożonarodzeniowych jak na lekarstwo.

Więcej fotek

Jeszcze wizyta u Agaty w domu, stwierdzenie, że musi sobie żaluzje założyć i kurs na Bielany, po rzeczone żaluzje :). Przy okazji kazałam się wozić po supermarketach w poszukiwaniu makaronu na wagę w różnych formach na aniołki. Niestety, na wagę nie było, a nawet paczkowanych nie było odpowiednich wzorów. Wróciliśmy do domu po 19, padłam na nos, ale jestem z siebie dumna - pierwszy raz w życiu mam kozaki na kilkucentymetrowej koturnie, przechodziłam cały dzień i nogi mi nie odpadły, super.

Świąteczne wspominki

2011-11-23T11:10:00.003+02:00

Do napisania tego posta sprowokowała mnie Ori swoim candy. Foremki piernikowe wspaniałe, takich kształtów nie mam, więc się skuszę dołączyć do tysięcy zainteresowanych.

http://www.skladrzeczy.pl/

Ori zażyczyła sobie opowieści świątecznej, a mi zaczęły po głowie latać różne wspomnienia.

Kiedy byłam mała, Wigilie odbywały się u Babci. Dziadek też tam był, ale Babcia była najważniejszą osobą w rodzinie. Zbierało się nas ponad 20 osób, było ciasno, ale radośnie, nawet kolędy śpiewaliśmy. Nawet dzieci nie dostawały żadnych prezentów. Dziś już nie wiem, cz Mama z Ciotkami pomagały przygotowywać kolację, ale było pysznie, zapachy świątecznego ciasta, tony pierogów... Potem wracaliśmy do domu "przez miasto", Tato ciągnął mnie na sankach, i liczyliśmy choinki w oknach. W domu, na choince Tato ukrywał koperty z lewą kasą dla nas, nie były to duże sumy, ale ile radości sprawiały.
W domu pamiętam zapach pasty do podłogi, pamiętam ile zabawy mieliśmy z Tatem przy froterowaniu linoleum, by się pięknie błyszczało. Mieliśmy froterkę - ciężki kawał chyba żelaza na kiju, ja siadałam na tym i Tato woził mnie po całym domu. Na szczęście siostra, starsza ode mnie o 6 lat nie chciała w tym uczestniczyć :).
Kiedy miałam 15 lat babcia zmarła i Wigilie przeniosły się do nas. W międzyczasie jedna siostra Mamy wyjechała do Wrocławia i odpadło od stołu 6 osób. Wigilie nie miały już tego klimatu.
Było za to czasami śmiesznie. Jednego roku, tuż przed przyjściem gości Tato, wykapany, w odświętnym ubraniu poszedł wyrzucić popiół z pieca. A trzeba Wam wiedzieć, że mieszkam na 1 pietrze starej kamienicy, schody mamy drewniane i lekko zakręcone. Te schody przed każdymi świętami były pastowane i robiliśmy zakłady, kto zleci :). Tego roku padło na Tatę z popiołem. Pośliznął się na 1 stopniu, zatrzymał pod drzwiami sąsiadów. Sąsiadka wyleciała, my stanęłyśmy na górze i ... zaczęłyśmy się śmiać, bowiem Tato wiadra podniósł nad głowę, zamiast je wypuścić. Kolacja trochę się opóźniła, a Tato przez dwa tygodnie leczył potłuczone kości.
Teraz jest inaczej, ale o tym następnym razem.

Boże Narodzenie za chwilę

2011-11-21T21:39:00.001+02:00

Dziś wreszcie skończyłam pierwszą porcję kartek. Oczywiście nie wszystkie mi się podobają, ale w większości jestem zadowolona z efektu.

Wełniasto

2011-11-20T12:10:00.000+02:00

Ostatnio próbuję podciągnąć swoje umiejetności robienia na drutach. Oto efekty

Uczyłam się robić kwiatki

Agata w szyjogrzeju, kiepskie zdjecie

Szyjogrzej robi także za komin

Mitenka

I opaska

Do mistrzostwa jest mi jeszcze daleko, ale robię postępy. Teraz wracam do robótek świątecznych.

Chwalę się

2011-11-03T18:33:00.000+02:00

Dzisiaj dostałam nagrodę za udział w konkursie organizowanym przez Fundacje Orange. Od jakiegos czasu prowadzę służbowego bloga mojej biblioteki. Fundacja Orange prowadzi taki program pod hasłem e wykluczeni dla bibliotek. Organizują różne konkursy i możliwości dofinansowania. No i ogłosili dwa konkursy, jeden dla biblioteki drugi dla internautów. Dla biblioteki niestety nie wygrałam nagrody, ale wzięłam udział w konkursie dla internautów. Napisałam na służbowym blogu tekst na temat"Biblioteka i Internet" czy jakoś tak. I zostałam wyróżniona. Dostałam czytnik e-booków. Właśnie go przetestowałam i uważam, ze to fajna zabawka.

Produkcja kartkowa, nie wykończona, bo nie mam napisów

jeszcze jedna

moja nowa zabawka

Zaczynamy świąteczne przygotowania

2011-10-26T22:24:00.000+03:00

Candy

2011-10-25T00:09:00.000+03:00

Prawie nigdy nie biorę udziału w cukieraskach, bo nigdy nic nie wygrywam. Ale te cudne kolczyki i bransoletka po prostu na mnie czekają i mówią do mnie "jesteśmy twoje, jesteśmy twoje..."

http://minimysz.blogspot.com/2011/10/szybkie-rozdawnictwo.html

Kolejna niedziela

2011-10-16T17:06:00.000+03:00

Czas płynie bardzo szybko, robótkowo coś tam dłubię, ale do końca daleko to nie ma co pokazywać. Uczyłam się filcowania na sucho, powstały kolczyki i korale dla Agaty, bo miała urodziny.

Zastanawiam się, czy zostawić jak jest, czy zrobić jeden łańcuszek z większą ilością kulek?

Zabawa z cyklu "Gdzie śpi Zuzia?"

I bardzo rzadki widok - Zuzia i Szogun na jednym fotelu. Tym razem pragnienie słońca zwyciężyło.

W poprzednim poście pisałam ,że może będę miała nowego kota. Na razie nic z tego. Maluszek poszedł sobie i przepadł. Trochę mi głupio, bo bałam się wziąć go w tygodniu, żeby po powrocie z pracy nie zastać niespodzianki w rodzaju zasikanej pościeli.

Jednak mam kota?

2011-10-05T20:05:00.001+03:00

Albo będę miała :). Kiedy zginęła Lola zarzekałam się, że żadnego kota nie wezmę, bo dopiero teraz Zuzia odetchnęła. Zuzia nie lubi innych kotów i na każdego w odległości bliżej metra warczy i prycha. No to nie chciałam kota. Mogłam sobie miziać Berbecia na schodach i już. Berbeć nie jest zagłodzony, dorosły to sobie poradzi, spać może na schodach, nawet drapak po Loli mu ustawiliśmy :). Berbeć przyprowadził kolegę na śniadanko, ale tylko raz czy dwa. No i spokój. Do domu wprawdzie wlazł i chyba mu się podobało, ale raczej nie chciałam go na zawsze.

Ale wczoraj mąż znalazł koło samochodu maleństwo, bure, smutne i zagłodzone. Wszystkie kości można wyczuć. Na razie mieszka na schodach, dokarmiam go, ale prawdopodobnie wezmę go do domu, trzeba go odkarmić , wychuchać itp.

to jest Berbeć, a raczej Barbi, bo to dziewczynka

mizianki z Mirkiem


tutaj sprawdzam, jak to jest spać na ludzkim łóżku

podoba mu się

Mirkowi się też podoba

Parę kartek powstało

Jeszcze robię na drutach sweter, ale nie ma jeszcze co pokazywać

(dopisek 8 października)

Niestety, jednak nie będę miała kotka. Maluszek po dwóch dniach spędzonych w kocim hamaku na schodach poszedł sobie i już nie wrócił. Mam trochę wyrzuty sumienia, bo nie miałam czasu nim się zająć i bałam się od razu wziąć go do domu, bo nie chciałam po powrocie z pracy zastać niespodzianki w rodzaju zasikanej pościeli.

kartki

2011-09-21T22:41:00.000+03:00

Wczoraj znów robiłam kartki

Kocio

2011-09-18T23:01:00.000+03:00

Berbeć - bo się berbeci, jak tylko zobaczy człowieka :)

siostra, albo brat berbecia, albo i nie

jakiś nowy kotek

te są dzikusy

a taka podusia powstała dzisiaj

Dzisiaj koło domu spotkałam stado kotków, Berbeć to stary przychodzień, ale pozostałe są jakieś nowe

Dziesiejszy zestaw

2011-09-15T00:34:00.000+03:00

lewa strona

Kulki

2011-09-08T22:23:00.000+03:00

Pozazdrościłam Ani (córce Aty) i też mi się zachciało kulek. Wydrukowałam wzór, nawet przetłumaczony. Wzięłam drucik bizuteryjny, ale miałam w kawałkach (myslałam, ze wystarczy). Koraliki przygotowałam i do roboty. Nie było łatwo, ale dałam rade do ostatniego okrążenia. Drucik kilkakrotnie sztukowany (te srebrne wstawki to kuleczki zaciskowe) definitywnie sie skończył, już nie było z czego dosztukować :). Kulka pozostała więc niedokończona. Koraliki były duże to i kulka wyszła duża.
Potem wzięłam się za małą. Koraliki malutkie, nitka żyłkowa, igły do koralików. Pełen profesjonalizm. Potem było tylko gorzej. Niecenzuralnie bardzo. Kto to wymyślił takie maleńkie koraliki?
Ale jakoś szło. Do ostatniego okrążenia. Tam już kompletnie nie wiedziałam, co do czego, wskutek tego ta kulka też ma sp... górę (albo dół- zależy jak patrzeć). Ale się nie poddam, jutro spróbuję znowu.
Tylko jakie koraliki teraz wziąć?

Czasem człowek musi ...

2011-09-05T20:48:00.001+03:00

Nana niestety nie znalazła domu. Nie dziwię się, trzeba włożyć dużo kasy i poświęcenia, by doprowadzić ją do psiego stanu. Na razie nie przypomina bernardyna.

Papugi były tylko w jednym miejscu

Ten psiak urzędował przy stoisku chyba dogoterapii

Ten kiciuś szuka domu

Pokaz strzyżenia

Inaczej się udusi... albo trafi go apopleksja :)
Po kompletnie nieudanym tygodniu, kiedy wydaje się, że już będzie tylko lepiej dzisiaj okazało się, że bolący ząb musi być leczony kanałowo. A tego już państwowo nie robią. Jednak sztuczna szczęka kosztuje więcej, więc się zdecydowałam. Byłam dzisiaj i wreszcie ten cholerny ząb mnie nie boli.
Ale wróćmy do zeszłego tygodnia - nie dostałam oczekiwanej pracy, co mnie lekko zaskoczyło, ale może nie mam racji i lepiej stawiać na młodych?
Z racji rozmowy o pracę nie poszłam na umówioną wizytę do dentysty, umówiłam się na kolejną dopiero 7 września, w międzyczasie ząbek rozorany pod plombę zaczął mnie boleć, dwa dni wyłączone z życiorysu. W sobotę dentosept do płukania, maść do smarowania i o dziwo w niedzielę mogłam nawet jeść :).
W tygodniu ciśnienie oszalało, nie wiem, może upał mu zaszkodził. Krwotok z nosa jeden, potem drugi, przy trzecim rodzina pogoniła mnie do lekarza, przepisał tabletki nowe i jakoś się uspokoiło.
Tak więc, doprowadziwszy się fizycznie do stanu używalności , pojechałam sobie do Wrocka na Festiwal Psa i Kota. W sumie niewiele zobaczyłyśmy (oczywiście wzięłam ze sobą Agatę), hala namiotowa, gdzie były koty, świnki i fretki była za mała, bez klimatyzacji. Upał, przejść się nie dało, biedne zwierzaki spały w klatkach, a raczej walczyły o życie. Jedna właścicielka chłodziła fretkę pod wentylatorem. Ja też ledwo przeżyłam ten ścisk i czym prędzej poszłyśmy sobie na inne hale. Agata wygrała w konkursie dwa opakowania nowego, celulozowego żwirku dla kota i wycyganiła od jednej firmy karmę dla psa, małą kiełbaskę, ale na jeden obiad psu wystarczy :). Na szczęście żwirek był lekki, bo nie wiem jakbyśmy 10 kilo zatachały, byłyśmy bez auta.
Poużalałam się nad psiakami i kotami poszukującymi domu, ale nie przygarnęłam żadnego - Mirek chybaby mnie z chaty wywalił :).
Tak się dobrze bawiłyśmy, że dziecko zapomniało, że ma swojego chłopa po pracy odebrać:). Mój za to ulitował się i, cobym z tym majdanem autobusem nie wracała, przyjechał po mnie.
Tak więc, rozerwałam się trochę i chwilowo humor mi się poprawił, zwłaszcza, jak po pracy musiałam w deszczu, mokra prawie do pasa lecieć dookoła, przez tory, bo przejście pod wiaduktem było, jak zwykle zalane. Fajny grad padał :)

Kotki

Pieski szukają domu

Zapomniałam jeszcze pochwalić cię biedroną.

Słonik i Zuzia

2011-08-31T23:26:00.000+03:00

słonik


Zuzia w ulubionym miejscu, na kolanach pana

żeby nie było, że się robótkowo obijam

Postcrossing 1

2011-08-29T18:54:00.000+03:00

Dostałam kolejne dwie kartki. Pozostała jedna "w drodze". Za parę dni wylosuje sobie kolejne trzy karteczki, a na razie chwale się tym, co dostałam :)

Niemcy

Niderlandy

Na razie żadne państwo się nie powtórzyło, fajnie.

Postcrossing

2011-08-22T19:52:00.000+03:00

Jakiś czas temu rozpoczęłam zabawę w postcrossing. Ogólnie polega ona na tym, że rejestrujesz się na stronie, losujesz adresy i wysyłasz kartki,, najlepiej zgodnie z preferencjami adresata. I sama dostajesz kartki, jak ktoś ciebie wylosuje.
Ja wysyłam mało, bo finansowo to jednak kosztuje. Wysłałam 7 kartek i dostałam 5. Czekam na więcej :)

Kartka z Chin

Kartka z Australii

USA

Kanada

Tajwan

Fajnie otrzymywać kartki z całego świata. Musze tylko zmienić w profilu, że chciałabym kartki z widokami miast.
Gdyby ktoś chciał przyłączyć się do zabawy, proszę kliknąć na banerek po prawej stronie

Na gorąco

2011-08-20T22:01:00.001+03:00

Dzisiejszy post pisany na gorąco - jeszcze mi nogi i kręgosłup nie odpoczęły po dzisiejszej wycieczce, ale muszę pochwalić się fotkami i tym, gdzie byliśmy. Pojechaliśmy do Bolesławca (raptem jakieś 140 km) na Bolesławieckie święto Ceramiki. Nie wiedziałam, gdzie patrzeć, cykałam bez opamiętania, wreszcie skupiłam się na kotach, żeby oczopląsu nie dostać.

Niebieskie w kropki

czerwony, schowany za rybkami

śliczny

te dwa też śliczne

inny styl

W tym sie zakochałam, po prostu


Zielonej ceramiki było raczej mało, ale i tu wynalazłam kotka

Między nogami oglądających wypatrzyłam śliczne garbuski

Tym razem trafił sie pies, naturalnych rozmiarów

samochody

i pomiędzy starociami wynalazłam koty, ale stare to one raczej nie były

Następny, już ze stoisk ceramicznych

Kocie anioły

cały regał zakocony

Duża forma, raczej do ogrodu

I rozpoczęła się parada glinoludów

parada oglądana w innym miejscu, lepszym do fotek

No koniec chciałam się pochwalić, że pomimo ogromu cudnych rzeczy, przepięknych kotów, cudownych kubków i innych bajerów nie skusiłam się nawet na najmniejszy prezencik. Wprawdzie koty mi się strasznie podobały i wszystkie wołały "weź mnie" oparłam się pokusie. Były jednak drogie, a ja chcę ograniczyć ilość bibelotów w domu, więc kupowanie maleństw sobie darowałam.

I jeszcze jedno. Jak chcecie zwiedzać Polskę to wystarczy nastawić nawigację na drogę najkrótszą :). Przewiezie Was po takich bezdrożach i wioskach, że nawet się nie domyślaliście, że takie miejsca jeszcze są.

więcej fotek

Moja mania samochodowa

2011-08-14T22:26:00.000+03:00

Moje uwielbienie dla starych autek zagnało nas dzisiaj do czeskich Polic nad Metui na zlot zabytkowych samochodów. Oczy mi wyszły, język sobie odgryzłam z wrażenia, uwielbiam to. Szkoda, że tak krotko byliśmy, ale późno zdecydowaliśmy się. Najwięcej było oczywiście skód, ale i inne cieszyły moje oczy i serce.

Aga koło ślicznej czerwoniutkiej cytrynki

Renault 4CV 1957 rok

"Strefa zgniotu" powalająca

1932 rok

Motocykli było zatrzęsienie, trochę pogubiłam sie w markach i latach :)

Renault 4CV z 1959 roku - cudeńko

Samochodów marki Praga było dużo, ale nic nie wiem o tej marce, pierwszy raz się spotkałam

Tego cadillaka Agata zażyczyła sobie do ślubu

Więcej fotek

Kolejny zestaw i weekend

2011-08-13T20:57:00.001+03:00

lewa strona

Chwilowa przerwa w szyciu pozwoliła na wyjazd do Kłodzka na Dni Twierdzy. Troszkę późno wyjechaliśmy, więc nie zdążyłam szczegółowo pogapić się na starocie. Obeszliśmy dość szybko starocie, potem lunęło i oglądanie zostało zawieszone :) Pośpiech był wskazany, bo chciałam zdążyć na bitwę o twierdzę. Oczywiście przyszliśmy w ostatniej chwili i nie zdołałam się wepchać do samej taśmy, żeby cyknąć fajne fotki. Potem znowu lunęło i już nic nie widziałam poprzez parasole innych. Myśmy oczywiście parasol mieli w samochodzie.

Kolejne patchworki

2011-08-08T23:27:00.000+03:00

Moja hoja zakwitła, po chyba 15 latach ma jednego kwiatka :)

Skończona kołdra do kompletu poduszki z poprzedniego postu

Kolejna dla noworodka

podusia do kompletu

całość

Kolejny zestaw

2011-08-06T11:27:00.000+03:00

Poduszka z koniem uszyta przez Agatę

Poduszka z pierrotem uszyta przez Agatę, wyszywana przeze mnie sto lat temu

Zuzia zaanektowała kawałek ociepliny na podusię


A to kołderka przygotowana do agrafkowania i pikowania

W czasie deszczu dzieci się nudzą

2011-08-02T14:10:00.000+03:00

Agata ma urlop. Tomek nie ma. Ona doszła do wniosku, ze urlop nie polega na siedzeniu w domu i gotowaniu obiadków dla faceta. Przyjechała do Ząbkowic, żeby gotować obiadki dla mamusi :). No, rozrywac sie też troszkę będziemy.
Wczoraj siedzę przy komputerze:
Aga - Mamo, puść mnie do kompa...
Ja - A po co?
Aga - bo chcę coś sprawdzić
Ja - A co?
Aga - Farbki
Jakie farbki??????? - się pytam lekko zdziwiona
Aga - No, farbki, bo wiesz, jak pada deszcz to dzieci się nudzą, wtedy daje im się farbki i dzieci są szczęśliwe i zadowolone

Dla formalności przypominam, że moje dziecko ma 22 lata.
Wytłumaczyła więc niekumatej matce, że małym dzieciom kupuje się akwarelki, a dużym takie farbki do malowania ścian.
Nudzi jej się, więc postanowiła odmalować moją łazienkę :).
Co prawda to prawda, farba odłazi płatami, malowanie się należy, ale jakoś tak mi się nie spieszy. A tu dziecku się nudzi... :)

patchwork

2011-07-30T12:53:00.000+03:00

To komplecik na zamówienie.

Hurtowa produkcja

2011-07-19T17:24:00.000+03:00

Mam urlop, więc hurtowo produkuję kartki.

Licencjatka?

2011-07-17T17:38:00.000+03:00

No właśnie,po studiach magisterskich jest magister, a po licencjacie????????
Jak zwał, tak zwał. Aga dzisiaj odbierała dyplom.:)

Maraton Poznański

2011-07-16T18:04:00.000+03:00

Wczoraj pojechaliśmy do Poznania. Bagatelka, 250 km w jedną stronę. Okazało się, że właściwie niepotrzebnie, bo osoba, z którą miała Agata rozmawiać była nieobecna, a osoba ją zastępująca nie wiedziała, o co chodzi. Można to było załatwić telefonicznie, albo z byle kim we Wrocławiu. No, ale przynajmniej mieliśmy wycieczkę.

Przecudne kamieniczki na Rynku

Aga z Tomaszem

Makieta rynku, dostosowana dla niewidomych

Mój kochany mężuś nigdy nie zrobi normalnej miny do zdjęcia, chyba by umarł :)

Studnia

No i słynne koziołki, na które czekaliśmy 1,5 godziny

Ogólnie rynek poznański jest prześliczny,zadbane kamieniczki, posągi, ale nie ma klimatu. Nie ma śpiewających czy wystawiających swoje prace artystów, jakoś nie było rzeczy, która zachęciłaby nas do dłuższego pozostania na Rynku. Nawet zjeść nie bardzo było co, same restauracje z cenami restauracyjnymi, nie dla biednych turystów. Zdecydowanie wolę wrocławski rynek.

Wymęczona

2011-07-08T15:16:00.001+03:00

Jak mi jeszcze raz ukradnie to co napisałam to nie ręczę za siebie...

Jeśli prawdą jest, że im więcej kłopotów tym lepszy efekt, to moja poduszka powinna powalać na kolana.

Wersja ostateczna

Mój dzielny pomocnik

Niestety, chyba tak nie jest, chwilowo nie mogę na nią patrzeć, więc się nie przyglądam. :).
Podczas szycia udało mi się popsuć dwie maszyny elektryczne oraz jednego przedwojennego Singera.
Jedna maszyna - stary Łucznik- zaczęła pętelkować i nijak nie mogłam tego uregulować. Na drugiej złamałam 6 igieł na 20 cm kawałku. Kawałek uszyłam "maszyną ręcznie". Prułam chyba z 10 razy. Raz wydawało mi się, że jest ok, to obcięłam zbędny materiał, okazało się, że jednak nie jest ok, ale nie mogłam spruć, bo byłaby dziura. Wreszcie odgrzebałam starego Singera, który służy jako stolik pod kwiatka. Odkurzyłam toto, zakładałam nitkę z 10 minut, bo nie wiedziałam jak. (A wcześniej odgrzebałam też przedwojenna Vestę, ale tam nie umiałam założyć nitki na bębenek, jakiś dziwny jest). No i uszyłam na Singerze. W trakcie szycia odpadła mi osłona maszyny pod stolikiem (ja mam taką chowaną w stolik), musiałam kolanem trzymać, żeby można było szyć.

Wakacje

2011-07-07T16:15:00.001+03:00

Na razie koniec wspomnień, pora na aktualności. Rozpoczęły się zajęcia wakacyjne. Planów mamy mnóstwo. W lipcu dzieciaki, a raczej młodzieżaki mogą bawić się w zdobienie masek gipsowych, spróbować swoich sił w tworzeniu biżuterii sutaszowej. Mogą także poscrapować, czyli robić kartki do albumu ze zdjęciami. W sierpniu królować będzie zwykła biżuteria i decoupage. Pomysłów mamy dużo, byleby tylko uczestnicy dopisali :).
I kilka fotek z tego, co się dzieje.

odlewy

projekt i realizacja

efekt

Kolejna maska

Gra w monopol też jest fajna


Pierwszy sutaszowy wisiorek

Zapraszamy, w bibliotece może być fajnie

No i psikus, nie zauważyłam ,że otworzył mi się blog prywatny, a nie biblioteczny i wstawiłam posta nie tu gdzie trzeba i nie umiem go usunąć :). Gapa do potęgi entej.
Tak więc dzisiaj post będzie biblioteczny.

Szoguś po kąpieli

2011-07-06T19:53:00.000+03:00

Szoguś po kąpieli

Moja krew 2

2011-07-06T15:46:00.000+03:00

Aga informuje mnie - 15 jadę do Poznania, jedziesz ze mną. Na 9,30 muszę tam być.
Ja - O matko, to trzeba o 4 wstać.
Ona na to - Mamo, masz urlop, trochę spontaniczności...

Zapraszam

2011-07-05T20:45:00.001+03:00

Moja krew

2011-07-05T11:22:00.000+03:00

Zacznijmy od tego, że Agata mieszka we Wrocławiu w wynajętym mieszkaniu, które jest mówiąc delikatnie lekko zaniedbane i urządzone kompletnie niepraktycznie. Łazienka 1,2x1,20 nie daje miejsca do popisu. Problem polega na tym, ze ściany są tylko pomalowane farbą wodoodporną, co oznacza, że biorąc prysznic ryzykują, ze odpadnie im pół tynku ze ściany. Kuchnia o całkowitej powierzchni podłogi 3,5 m2 pokryta jest wykładzina pamiętającą czasy Gierka :). Ale jest tanio i lokalizacja super. Zdecydowali więc, ze będą tam mieszkać. Pani pozwoliła troszkę odremontować (pod warunkiem ,że nie ona będzie płacić). I kupić nową lodówkę, bo tamta nie mrozi, a czasem grzeje :).
Materiały do remontu właściwie mamy w domu, trzeba tylko dokupić panele.
Wczoraj byliśmy we Wrocławiu, więc pojechaliśmy z Młodymi po lodówkę. Upatrzona w promocji. Po 16 przebijaliśmy się od Rynku do Factory. Tylko po to, by bardzo nieuprzejmy pan poinformował nas, że oni tej lodówki nie mają. Całej scenki opisywać nie będę, pozostaje tylko panu cieszyć się, że Agata nie była akurat jako tajemniczy klient, bo pewnie by premii nie dostał przez najbliższe pół roku. No to zadzwoniliśmy do drugiego sklepu tej sieci, czy jest i zarezerwowaliśmy. I znów upojna jazda przez pół Wrocławia.
Po kupieniu sprzętu moje dziecko stwierdziło, że "pojedziemy kupić panele i się dzisiaj położy, żeby jak jutro przywiozą lodówkę od razy wstawić ją na nową podłogę, bo ustawienie jest w cenie dowózki, a bez tego nie dowożą".
Była 19 godzina. Mówię więc, że to raczej za późno i palnęłam coś o zwariowanym dziecku. Na to moja latorośl, z kamienną twarzą, stwierdziła, że to dlatego, że jest z naszej rodziny, znaczy po rodzicach to ma.
Na szczęście rozsądek zwyciężył. I to ,że sprzęt pomocniczy w Ząbkowicach został :).

Urlop czas zacząć

2011-07-02T18:46:00.001+03:00

Nie jedziemy w tym roku nigdzie, ale i będąc w domu można się rozrywać. Zaczęliśmy wczoraj. W naszym mieście gościły przepiękne rolsy i bentleje. Uwielbiam stare samochody, więc nie mogło mnie zabraknąć na tej imprezie. Galeria

Dzisiaj pojechaliśmy do Otmuchowa na Lato Kwiatów. Nacieszyłam oczy, kupiłam sobie do posadzenia coś tam (za malutkie pieniądze:) ). Jestem jednak troszkę rozczarowana. W Książu Święto Kwiatów nastawione jest na wystawy, tutaj pokazano niewiele, za to można było wydać fortunę. Ja chciałam się pogapić, bo ogrodniczka ze mnie marna. fotki

Żeby nie było, że jeżdżę po okolicy a swojego nie dostrzegam pojechaliśmy jeszcze do Złotego Stoku na Jarmark Ząbkowicki. Tutaj niestety totalna porażka. Stoisk z rękodziełem chyba trzy, innych kilka, za to ogromny namiot z jedzonkiem. Tyle, że nie było komu jeść, bo odwiedzających niewielu. Cyknęłam fotki ciekawostek i wróciliśmy do domku. Zimno strasznie jest, w domu cieplej :).

Na koniec fotka mojej ostatniej poduszki. Niestety, hafcik troszkę spie... więc zostanie dla Agaty, nie pójdzie do ludzi, choć taki miałam zamiar. Nic straconego, front szyciowy przygotowany, będę szyć następne, w końcu urlop mam.

Fotki trochę nie teges, ale robione w nocy telefonem.

Moje pierwsze doniczki

2011-06-24T23:04:00.000+03:00

Poprawione dwojaki

2011-06-20T18:43:00.000+03:00

Optymistycznie troszkę

2011-06-19T13:42:00.000+03:00

W piątek moja córka obroniła pracę licencjacką, tym samym kończąc pierwszy etap dorosłej edukacji.

decoupage i nie tylko

2011-06-12T21:37:00.000+03:00

Zniechęcona wyszywaniem wzięłam się za decoupage.
Z dwojaków nie jestem zadowolona, bo wg m,nie wyszły za ciemne, chciałam jasny beż a wyszło ciemnokakaowo. Nie ten odcień, ale Agacie się podoba. Chyba dokleję jeszcze kwiatków na te trójkąty, bo nie widać.
Kwadratowe podstawki pod szklanki za to bardzo mi się podobają, może spróbuję je sprzedać :), bo mi się kasa na zabawki skończyła.

I jeszcze miałam zrobić fotkę kwiatków, które dostaliśmy w sobotę od Agaty. Mieliśmy 23 rocznicę ślubu i świętowaliśmy hucznie na działce, grillując od 13 godziny. Rodzinka była i było bardzo wesoło :). Ja wszystko pamiętam :) i czuję się super. Pochytrzyłam się na piwko i po wypiciu połowy puszki dostałam takiego bólu głowy, że na samą myśl o łyku alkoholu robiło mi się słabo. Tabletki pomogły i dobrze bawiłam się bez alkoholu. Mój biedny mąż musiał iść dzisiaj na 6 do pracy:)

Jestem wkurzona, ale miło też było

2011-06-08T23:06:00.000+03:00

No więc (wiem, że nie zaczyna się zdania od "no wiec", ale nic mnie to nie obchodzi) w którymś tam poście pisałam, że wyszywam żółwia. Szło mi jak po grudzie, ale dzisiaj skończyłam. I próbowałam drania wygotować, brudny był strasznie i miał kratki porysowane flamastrem. Przed narysowaniem kratek przetestowałam pisaka na kawałku kanwy, spierał się rewelacyjnie. Niestety, widocznie na świeżo to się spierał, ale teraz nie chce. Nie pomogło dwukrotne gotowanie, nie pomógł zmywacz do paznokci ani woda kolońska męża. Jestem załamana, mam ochotę wywalić go do śmieci. Wprawdzie dziecko powiedziało, że mogę uszyć podusie dla niej, bo jej nie przeszkadzają kratki, ale nie taki był plan :(. Jutro kupie spirytus salicylowy, dam łobuzowi ostatnia szansę. Inaczej będę musiała wyszyć tło, czego nienawidzę robić.

No, poskarżyłam się to teraz mogę przejść do miłych rzeczy. W sobotę spotkałyśmy się we Wrocławiu na babskich plotach i chwaleniu się swoimi pracami. Nie szyjemy na takich spotkaniach, bo to robimy w domach, a gadanie przynosi nam wiele radości. A, przepraszam, Jola prezentowała umiejętności frywolitkowe, śmiga kobitka na czółenku, aż miło. Prace Grażynki powaliły mnie na kolanach, innych babeczek też. Z wrażenia zapomniałam pooglądać patchworki przywiezione przez Gosię. Czas miło płynął, ale rodzina wzywała, wolą rozrywać się w moim towarzystwie :).
A rozrywaliśmy się całkiem smacznie. Na wrocławskim rynku królowały smaki Europy. Kuchnie z trzydziestu europejskich krajów. Popróbowaliśmy zaledwie kilku, ale było pyszne wszystko. Pewnie skusilibyśmy się na jeszcze parę dań, ale było strasznie gorąco, a potrawy były wszystkie na ciepło. No niezupełnie, próbowaliśmy czeskich lodów piwnych, dziwne wrażenie, troszkę za słodkie, ale o wyraźnym smaku piwa.
Niestety, GAPA MIESIĄCA czyli ja, zapomniała aparatu. Co chyba zdarzyło mi się po raz pierwszy.

Dzień Matki

2011-05-24T21:32:00.000+03:00

W niedzielę byłam u Agaty we Wrocławiu. Dziecko kupiło mi prezent na Dzień Matki. Kocham ją, bo zawsze wie, czego mi trzeba :)

Mam taki duży kawałek ściany nad piecykiem. Marzył mi się tam taki właśnie, albo w tym stylu obraz. Ma 140 szer, i 1 m wysokości. Pasuje tam idealnie. Może niekoniecznie pasuje do reszty wystroju pokoju, bo jest bardzo nowoczesny, a pokój raczej tradycyjny, ale nic mnie to nie obchodzi. Na kominku ustawiłam szklane wazoniki zamiast kotów i uważam, że tak może być. A jak się komuś nie podoba, to jest jego sprawa :).
Na zdjęciach nie ma jeszcze wazoników :).
Jeszcze chciałam pochwalić się, że nadrabiam braki bycia dobrą gospodynią i piekę chleb. Fotek niestety nie ma, bo chlebek zeżarty. Wprawdzie mąż takiego chlebka nie jada, ale ja jadam i Mama i jest pyszny. Koleżanka w pracy orzekła, że lepszy niż sklepowy :).
Przepisu nie podam, bo do takiego pieczenia potrzebny jest zaczyn, który trzeba skombinować sobie od osoby, która już piekła wcześniej :), chyba, że ktoś przyjedzie do Ząbkowic, wtedy dostanie zaczyn i przepis .
Aha, jeszcze jedno - wreszcie wolny czas - Agata jutro daje pracę do oprawy, a pojutrze oddaje do dziekanatu. Jeszcze tylko obrona i finito, na razie :).
No i smutna wiadomość - Lola nie wróciła.

Coś się ruszyło

2011-05-21T10:19:00.000+03:00

Zastanawiam się, czy coś dokleić na dolnej częśći

Pudełko po butach, oklejone patyczkami z papierowej wikliny, pomalowane i oklejone decoupage, w trakcie lakierowania

Żółwik Zygmunt

Powoli przyzwyczajam się do myśli, że znów mam tylko jednego kota :(. O wzięciu nowego nie ma mowy.

Smutno mi

2011-05-19T10:13:00.000+03:00

Znowu zginęła Lolka. Nie ma jej drugi tydzień. Przedtem, jak miała okresy włóczęgi to pokazywała sie w okolicach domu, jakby chciała powiedzieć, że nic jej nie jest, tylko nie ma czasu. Teraz nic. Nie przychodzi na wołanie, nie pokazuje się w okolicach. Jej koci przyjaciele czasem się objawiają, ale nie ona. Boje się, że ktoś jej krzywde zrobił...

Smutno mi

Na rzut oka i przy okazji

2011-05-13T20:20:00.001+03:00

Kiedyś juz pisałam, że gospodyni ze mnie kiepska. No, powiedzmy, że rodzina stołować się w restauracji nie musi, ale ciasto kupujemy w cukierni :). Ostatnio piekłam murzynka. Piekę go od lat wg tego samego przepisu i zawsze wychodził super. Aż do zeszłego tygodnia. Takiego zakalca w życiu nie widziałam :).
Ale już wyjaśniam skąd tytuł. Otóż przyłapałam się na tym, że sprzątam chałupę na rzut oka i przy okazji. Jakim cudem nie zarośliśmy brudem to nie wiem.
Polega to na tym, że np idę zrobić kolacje. Rzucam okiem na lodówkę i dostrzegam brudne drzwiczki. No to biorę psikacz, ścierkę i pucuje do błysku. Przy okazji przelecę zmywarkę, gazówkę i wszystkie blaty. Kolacja później o 15 minut, ale kuchnia błyszczy.
Idę rano do łazienki wziąć prysznic. Rzucam okiem i widzę kabinę w kropki z wody. Biorę psikacz, gąbkę i myję całą kabinę, przy okazji przelecę kabinę z zewnątrz, lustro i parę innych drobiazgów. Śniadanie jem w biegu, żeby nie spóźnić się do pracy.
I tak jest na każdym kroku.
Wydaje mi się, że "normalna"pani domu to sprząta kompleksowo, np w sobotę łazienkę, a w poniedziałek kuchnie. Albo jakoś tak :). A ja dzisiaj miałam wyprasować jedna bluzę mężowską, wyprasowałam stos letnich koszulek i przy okazji posprzątałam w szafie.
I na koniec fotka mojej Zuzi.

Lubie patrzeć na wszystkich z góry.

Moje mieszkanie ma 3 metry wysokości, wyższego miejsca nie ma.

A jednak nie koniec.
Myślę, że koleżanki nie będą miały mi za złe, jeśli zareklamuje i zaproszę na spotkanie .
Spotkanie wiosenne

Czas leci.

2011-05-10T20:15:00.000+03:00

Ostatnio wszystkie robótki leżą odłogiem, bo moje dziecko pisze pracę licencjacką. Termin oddania za dwa tygodnie, a praca jakby w lesie. NIE, nie, żeby przypadkiem ktoś nie pomyślał, że ja jej tę pracę piszę, o nie. Tyle, że ona jest ścisłowiec a ja humanistka. Ona pisze, przesyła mi, ja sprawdzam i poprawiam, żeby po polsku było napisane. Odsyłam, ona poprawia itd. Teraz z kolei analizujemy dane. Kiedyś dorabiałam pisząc prace kontrolne i licencjackie ze statystyki. Analizy danych mam więc w małym paluszku. Więc ona zbiera dane, wstawia do tabelki, przysyła mi, ja poprawiam, odsyłam, mówię jak zrobić wykresy. Ona robi, przesyła, ja pisze analizę słowną. odsyłam. W ten sposób zostało nam jeszcze tylko kawałek o kredytach mieszkaniowych :).W poniedziałek do promotora po ostatnie uwagi i wreszcie się tego pozbędziemy :). Czerwiec przeznaczam wyłącznie na robótki, bo mnie strasznie paluszki swędzą. Teraz kilka fotek z ostatnich tygodni.

Z cyklu "Lola śpi"

Lola pomaga, czyli śpi przed monitorem.

Zamiana, teraz Zuzia pomaga.

Z cyklu "Lola śpi"

Wreszcie Pan poszedł, można spokojnie rozłożyć sie na jego łóżku vel. psim legowisku

Szoguś pomaga w kuchni. Pani gapa rozsypała cukier puder, trzeba posprzątać :). Dużo tego cukru było :)

Z cyklu "Zuzia śpi", a pani mogłaby kupić sobie większą kosmetyczkę na te niteczki, bo się kicia nie mieści.

Kotki trzy :)

Szoguś delikatnie pokazuje Panu, że ten śpi na szogusiowej podusi.

"Kilka tysięcy gitar nam gra..." To już fotki z próby bicia gitarowego rekordu. Niestety, żadne z nas nie gra.

Efekt niesamowity.

Wspaniałe wrażenia.

I to by było na tyle, wracam do kredytów.

Moje różne różności: Konsternacja...

2011-05-02T11:23:00.000+03:00

Moje różne różności: Konsternacja...

Tak mi się skojarzyło z wychowaniem mojej córki. Starsza jest troszkę, ale podejście mam podobne. Zawsze tak było, choc jak każda matka miałam czasem ochotę dziecko udusić. Agata od przedszkola wychowywana była w maksymalnej samodzielności, oczywiście zdroworozsądkowej. Może dlatego, że byliśmy harcerzami i wszelkie wolne dni i wakacje były rajdowo obozowe. Samodzielna była do tego stopnia, że jak poszła do I klasy to po uroczystości ogólnej ja poszłam do pracy (50 m od szkoły) a ona została. Po 15 minutach przybiegła z kartką - Mamusiu, tu mi podpisz, zapisałam się do świetlicy i na obiady w szkole".
Ale chciałam napisać jeszcze, skąd zrozumienie i porozumienie. W pewnym momencie, gdy dziecko trochę szalało odkrywając dorosłość, na która moim zdaniem było za wcześnie, doszłam do wniosku, że mogę tylko mieć nadzieję, że dobrze ją wychowałam, bo teraz to na wychowywanie jest za późno. Powiedziałam tylko jasno i wyraźnie - Jeśli chcesz być traktowana jak dorosła to musisz tak się zachowywać, łącznie z odpowiedzialnością za swoje zachowanie, nie ma chowania sie za mamusiną spódnicą. Na szczęście nie zawiodłam się. Trzeba akceptować dziecko takie jakie jest, mając nadzieję, że czegoś je nauczyliśmy nie kazaniami, zakazami itp, ale swoim życiem i zachowaniem. Jak mogę wymagać od córki, żeby miała porządek w pokoju, skoro ja sama jestem niepoprawną bałaganiarą? To taki przykład. Ciesze się jednak, że po ojcu odziedziczyła również siłę przebicia, potrafi załatwić wszystko i wszędzie. Ja zawsze starałam się nie wyłazić przed szereg, ona zawsze wylezie i nawet sama poprowadzi ten tłum za sobą.

Ata Twoje wychowanie córki, porozumienie i relacje to sukces dany mądrym rodzicom.
Oby wielu było takich. Córkę masz fantastyczną i mądrą, życzę jej szczęścia w życiu.

Antyreklama

2011-04-27T18:06:00.000+03:00

Dzisiaj tekst o polskiej paranoi, a raczej, jak firmy ubezpieczeniowe oszukują klientów.

Jak pisałam wcześniej Agata miała stłuczkę. Auto zgłoszone do ubezpieczenia. Dwa tygodnie czekali na wycenę szkody, naprawa przez serwis renault. Pomijam fakt, że panowie z serwisu musieli panu od ubezpieczeń mówić, co jest uszkodzone i co ma sfotografować do dokumentacji, a także fakt, że zapomniał cyknąć jakieś numerka znamionowego i Agata musiała specjalnie, po raz drugi, przyjechać z Wrocławia do serwisu. Dostali wycenę szkody. W międzyczasie wymyślili, że sprzedadzą pudło bez naprawy i kupią sobie inne. A kasa z ubezpieczenia wyrówna stratę za sprzedaż uszkodzonego auta. Więc podali, że jednak chcą sami naprawiać, nie w serwisie. Musieli poczekać kolejny tydzień i dostali nową wycenę. Na kwotę 1/3 z kwoty serwisowej.
Te same części dla serwisu kosztują 5400, a dla innego warsztatu 1600 zł. W serwisie na naprawę potrzebują 70 godzin, a w innym warsztacie 50 godzin. O kosztach robocizny nie wspomnę, bo są też połowę niższe.
Agata z Tomkiem gotowi są się sądzić o zaniżenie kosztów wyceny, ale normalny klient, który od razu dostaje wycenę na inny warsztat bierze kasę i nie zdaje sobie sprawy ze szwindla. Tak jakby towarzystwo miało umowę z serwisem i ten dostaje kasę na lewo, z racji zawyżonych kosztów naprawy.

Nazwy towarzystwa nie powiem, chociaż pewnie powinnam jako antyreklamę.

Święta, święta i po świętach ...

2011-04-25T19:20:00.000+03:00

Dość dawno nie pisałam, ale ten czas tak szybko leci, że nawet nie zauważyłam, kiedy te Święta przyszły. Zdawało mi się, że pracując dwie godziny mniej będę miała więcej czasu... Jakoś nie zauważyłam, a raczej wręcz przeciwnie, nie nadążam z wieloma rzeczami.
Zacznę od najważniejszego. Serdecznie dziękuję za życzenia wszelakie - i pocztowe i wirtualne. O dziwo, po raz pierwszy nie dostałam życzeń esemesem - pewnie dlatego, że zmieniłam numer i nie wszystkim podałam :).
Ja osobiście życzę wszystkim radości, optymizmu i spokoju, i cierpliwości. Wiem ,że to już jakby woda po kisielu, ale chcę, żebyście wiedzieli, że pamiętam o Was i myślę o Was.

Tylko jakoś mi tak zeszło. Po raz pierwszy nie wysłałam ani jednej kartki, w ostatniej chwili, między myciem okien a prasowaniem firanek, zrobiłam cztery karteczki dla Mamy, żeby mogła wysłać, jakoś o kupnie nie pomyślałam :). sporo bawiłam się także w zrobienie koszyczka. Uczyłam się robić różyczki ze wstążki. Efekt na fotce powyżej.
Teraz muszę troszkę się skupić na robótkach, bo mam kilka zamówień na różne rzeczy - poduszki, kołderkę dal malucha i kulę z różyczek wstążkowych, co jest największym wyzwaniem. I to wszystko jakby na już potrzebne.
Jeszcze tylko pokaże ostatnie dekoracje wielkanocne i zaczynam żyć poświątecznie. Muszę wreszcie posadzić kwiatki - czy znacie może jakieś roślinki odstrasza jace psy i koty. Kupiłam sobie daturę i hortensje i wolałabym, żeby mi psy nie zasikały. Kawałek kwiatkowy mam malutki, ale marzy mi się, żeby coś wreszcie tam kwitło, a nie zostało stratowane przez sukę sąsiadów. W zeszłym roku, po piątym posadzeniu zrezygnowałam z kolejnego. Sonia jest wilczurem, ale chyba w genach ma buldożera, bo ryje doły jak koparka.

Agata

2011-04-04T11:04:00.000+03:00

Dzisiaj będzie o mojej córce. Aga ma 22 lata, w marcu "poszła na swoje", dostała pracę i znalazła mieszkanie we Wrocławiu. Wreszcie mogli z chłopakiem pomysleć o usamodzielnieniu się. Pusto w domu, ale życzę im powodzenia.
Popracowała tydzień i miała stłuczkę. Na szczęście tomkowym autem, z naszego nie byłoby co zbierać, a w lagunie tylko klapa lekko wgnieciona. Pan sprawca stłuczki odjechał na lawecie. Aga ma ponadrywane, albo ponaciagane mięśnie przykregosłupowe. Efekt - kołnierz ortopedyczny na szyi i na początek dwa tygodnie L4. To se już popracowała :). Ale będzie ok, a z ubezpieczeń parę złotych dziecku kapnie.
Na pocieszenie profesjonalne fotki. Aga z Tomkiem brali udział w walentynkowym konkursie i Tomek wygrał sesję foto. Przekazał wygraną Agacie i oto efekt.

Kolejne kartki

2011-03-24T21:53:00.000+02:00

pomocy :)

2011-03-23T17:13:00.000+02:00

Dzisiaj będzie bez fotek, bo pokazywałam nie tak dawno moje robótkowe próby - szal. Skończyłam wczoraj, chwalić się nie będę, bo za bardzo nie ma czym, ale potrzebuje pomocy. Na różnych blogach, przy okazji szali, chust itp jest zwykle opcja "blokowania", z grubsza wiem, o co chodzi. Mój szal ma prawie 2,5 m długości, ponad 60 cm szerokości, pozwijane brzegi i wyciągnięte końce. Jak sprawić, żeby toto było równe i nie zwijało się w rulonik? Rozpięcie go, np na podłodze odpada z uwagi na zwierzyniec.

patchworki???????????

2011-03-19T15:56:00.001+02:00

Ja właściwie nie wiem, czy miano patchworka jest adekwatne do tego co szyję. Minimum kombinacji, minimum pikowania. Doszłam ostatnio do wniosku, że nie wszystko muszę umieć, dlatego skoro nie mam talentów do szycia patchworków, to nie będę ich szyć.Ten krzywulec to na zamówienie dla malucha. Chciałam z flanelki, ale okazuje się, że kupno flaneli i to jeszcze w dziecinne wzorki to marzenie ściętej głowy.
Uszyłam więc z tego co miałam, im bardziej się starałam tym gorzej wychodziło.
Postanowiłam, że póki co, nie będę udawać, że umiem szyć.

Jajkowo

2011-03-10T20:26:00.000+02:00

Dzisiaj kilka jajek.

jajko mini - 5 cm

decoupage

10 cm

7 cm

5 cm

na wydmuszkach

Oklejane filcem

Nitka i kwiatki

Decoupage

Warsztatowo wstążkowo

2011-02-27T20:50:00.001+02:00

Byłam dzisiaj, dosłownie na chwilę na warsztatach wstążeczkowych. Nie udało mi się skończyć kurczaka, ale dam mu szansę w domu. Fotek kilka pstryknęłam, ale zaraz po wstążeczkach musiałyśmy iść (byłam z Agatą), bo celem pobytu we Wrocławiu było oglądanie mieszkań do wynajęcia. Aga od jutra zaczyna pracę, Tomek (jej mężczyzna) też i na razie muszą dojeżdżać. Sprawa więc dosyć pilna.
Wracam do warsztatów. Niestety, przyznaje ze wstydem, że nie pamiętam, jak która kobitka ma na imię, a przecież każda się przedstawiła.
Tutaj fotki

A tu kilka wybranych

Szefowa warsztatów pokazuje co i jak

Aga sobie poradziła super, ale ona już robiła bombki

Widok ogólny

Przecudne obrazki wykonane haftem matematycznym

Jajka, w których się zakochałam

Kurczak Agaty, w tle kurczak Szefowej

To też haft matematyczny

Filcowany królik

Kasetka, która rzuciła mnie na kolana

Reklama, reklama - szyjcie, dziergajcie ubranka dla lalek

2011-02-25T14:52:00.000+02:00

Bardzo spodobał mi się pomysł z ubrankami dla misiów i lalek dzieci w domu dziecka we Wrocławiu.
Zachęcam do zapoznania się ze szczegółami na stronie Milu

Technika wykonania dowolna: szydełko, druty, ubranka szyte.

Przeznaczenie: misie, lalki dzidziusiowe, lalki Agatki, lalki Barbie.

Wielkość: zgodnie z posiadanym areałem posiadanych zabawek mogących służyć za manekiny.

Termin nadsyłania ubranek powiedzmy
do 10 maja 2011r.

WAŻNE!!!

Ubranka nie mogą mieć niebezpiecznych elementów!!!

Wszystko musi być przyszyte (nie klejone!)... zero koralików, plastikowych guziczków etc. itp.

1:0 dla szydełka

2011-02-24T10:10:00.000+02:00

No więc poległam. A raczej poddałam się. Pokonało mnie szydełko. W mojej bibliotece, jak wiecie spotykają się Panie robótkujące. Nie mogę napatrzeć się na dzieła, które tworzą. Strasznie zazdroszczę im umiejętności szydełkowania, zawsze sobie myślę - co to ja bym zrobiła, gdybym umiała tak ładnie.
To postanowiłam, że spróbuję. Nabyłam w tym celu odpowiednie nici, odnalazłam szydełko i zaczęłam przypominać sobie technikę. Próbka miała ok. 7 cm szerokości...
Po pierwszym rządku półsłupków bolały mnie palce, po drugim odmawiały posłuszeństwa, nienawykłe do trzymania takiej małej robótki. A półsłupki były każdy inny, mimo, że przy każdym trzy razy poprawiałam nitkę.
Po trzecim spruciu próbki rzuciłam ustrojstwem na stolik i nie dotykam się tego. Widać nie wszystkie umiejętności mogę posiadać.
Może nie dane jest mi stworzyć taki filigranowe koszyczki, albo kurki czy inne śliczności świąteczne, że o serwetkach nie wspomnę.
Kupie sobie wełnę i spróbuję na większym formacie.
Ale to nie w tym tygodniu...

Moje robótki drutowe ...

2011-02-20T11:53:00.001+02:00

Kankanki ... skakanki po tematach: Szal dla Magdy
Post Anki zainspirował mnie do pokazania swojego szala. Jeszcze nie jest skończony i pewnie tej zimy skończony nie będzie. Drutuję bowiem wyłącznie w soboty i niedziele, po godzince.
Wiem, że w tym przypadku chwalić się nie ma czym. Oczka krzywe, błędy w międzyczasie, ale wzorek mi się podoba, a jak se zamotam to i błedów może nie będzie widać.
Muszę trenować, bo sweter mi się marzy, a że ja gruba jestem to kupić po pierwsze takiego co bym chciała nie ma, a po drugie takie co mi się podobają to ceny mają z kosmosu

Przyznaję się bez bicia, że umiejętność robienia na drutach budzi moją ogromną zazdrość. Ja, pomimo, że robić na drutach uczyłam się 30 lat temu i popełniłam kilka swetrów i skarpet dalej twierdzę, że nie umiem i już. Swetry robiłam z grubej włóczki, kimono, coby podkrojów nie robić. Chodziłam w nich tylko na rajdach i obozach, gdzie ważne było ciepło, a im bardziej "oryginalny" sweter tym większe budził zainteresowanie.
Skarpety też były grube - Tato używał ich do butów na polowanie :). W moich rajdowych butach też było im super (tym skarpetkom).

Kartkowo

2011-02-19T15:14:00.000+02:00

I kolejne kartki wielkanocne

Kartkowo

2011-02-12T21:41:00.000+02:00

Dziś tylko trzy karteczki i jajko :)

Nowy blog

2011-02-05T13:59:00.000+02:00

Dziś chciałam pochwalić się nowym blogiem, prowadzonym przeze mnie, ale poświęconym Klubowi Robótek Ręcznych działającemu przy mojej bibliotece.
Nie jestem główną autorką pomysłu powstania klubu, raczej był to wspólny plan, wreszcie zrealizowany.
W moim mieście działa dość prężnie Uniwersytet Trzeciego Wieku. zaproponowałyśmy paniom naukę robienia wstążkowych jajek przed zeszłoroczną Wielkanocą. Załapały i spotykają się co tydzień. I ciągle coś nowego robią i sypią pomysłami za każdym razem. Uczą się wielu nowych rzeczy.
Klub Robótek Ręcznych

Kartkowo

2011-02-03T13:12:00.000+02:00

Zaczęłam produkcje kartek wielkanocnych

Dwie ostatnie kwiatkowe

Rajdowo

2011-01-30T11:53:00.000+02:00

Lubię stare samochody, mogłabym gapić się na nie bez końca. Nic dziwnego zatem, że kiedy przeczytałam, że o Wrocław zahaczy Rajd Monte Carlo Historique nie mogłam tego nie zobaczyć. Wprawdzie doszłam do wniosku, że sterczenie na mrozie przez 4 godziny tylko po to by zrobić parę fotek i nacieszyć oczy to raczej objaw zaburzeń umysłowych, ale takich jak ja było tam więcej, więc jestem lekko usprawiedliwiona.

I znowu optymistycznie

2011-01-22T11:27:00.000+02:00

Wczoraj usiłowałyśmy w pracy zakończyć skontrum. Dla nieuświadomionych wyjaśniam, że jest to inwentaryzacja księgozbioru. Kiedyś rozkładało się płachty z rubryczkami, księgi inwentarzowe itd. Teraz mamy system komputerowy. Miał ułatwiać pracę. W tym miejscu powinna być emotka "turlający się ze śmiechu".
Jest taka reklama - Pan siedzi w kasie i przykłada towar do czoła robiąc piiiip. No to ja robiłam tak samo :). Każdą książkę pod czytnik. Dziewczyny donosiły książki z półki. I tak 14 tysięcy razy.
Informatyk w mojej bibliotece zatrudniony jest jeden dzień w tygodniu. Przyszedł w środę, żeby raporty podrukować - ile ubytków, ile wypożyczonych, ile braków. Okazało się, że przy wprowadzaniu książek do kompa zrobiono masę błędów. I teraz nic się nie zgadza. W czwartek wróciłam po zwolnieniu do pracy, Posiedziałyśmy, bo bez informatyka to my nic nie możemy. Wczoraj łaskawie się odezwał i zdalnie ze swojego kompa próbował coś zrobić.
Po 5 godzinach podał mi cztery liczby i powiedział ,że on to już wszystko, a my możemy robić protokół.
Ogarnął nas pusty śmiech. Jak mnie ktoś zapyta, skąd ja wiem, że 861 książek jest wypożyczonych to powiem, że z sufitu :). Mogłyśmy sobie powymyślać cyferki "mniej więcej" i byłoby z głowy.
Po pracy pojechaliśmy (dwie koleżanki z pracy z córkami, moja Agata, ja i mój mąż jako kierowca) do Kłodzka. Aga robiła wyprzedaż biżuterii. Po 5 zł rożne śliczności.
Poszalałyśmy po sklepikach w Twierdzy. Ja zainwestowałam tylko w jedne kolczyki,ale dziewczyny wydały troszkę więcej :). Takiej głupawki dawno nie miałyśmy. I to jest właśnie akcent optymistyczny. Najważniejsze to nie tracić humoru.
Możliwe, że we wtorek zamorduję informatyka, ale dzisiaj mi wesoło.
W środę mam iść na skontrum do czytelni...

Tak moja rodzina spędziła niedzielę. Trzeci komp, stacjonarny jest w drugim pokoju i przy nim siedziałam ja :)

Zuzia pije. Miski z wodą nie uznaje. Ewentualnie wazon z kwiatkami

Rzadki widok, oba koty obok siebie.

Nowe kolczyki. Śliczne prawda?

Wzorowa gospodyni

2011-01-18T19:19:00.000+02:00

Tytuł nieco przewrotny, bowiem wzorową gospodynią nigdy nie byłam i pewnie nie będę.
Prace domowe robię metodą "nie chcem, ale muszem". Na szczęście jestem posiadaczką dorosłej córki, która mieszka jeszcze ze "starymi" i pracuje na pół etatu, a godziny pracy sama sobie dobiera, jak jej pasuje.
Z wielką przyjemnością zrzuciłam na nią obowiązek prowadzenia domu. Niech się uczy, na przyszłość będzie jak znalazł :).
Ostatnio jednak, przebywając na planowanym L4 postanowiłam dziecko odciążyć.
Pranie nastawiłam - białe bluzeczki i świąteczny obrus. Obrus malowany... Po praniu cała farba w postaci czerwonych mikronowych kuleczek znalazła się na bluzeczkach. Po drugim praniu nie zeszło. Teraz muszę za pomocą rolki do odkłaczania wyczyścić wszystko (na szczęście da się). Do wiosny pewnie mi zejdzie.
Żeby nie było - to pierwsza wpadka praniowa, z reguły tylko gubię skarpetki - podejrzewam, że pralka je zjada...
W niedzielę na obiadek ziemniaczki z piekarnika. To moje popisowe danie - obrane i umyte ziemniaki wrzucam do miski, obsypuje przyprawami, najlepiej do ziemniaków, dodaję trochę oleju, mieszam, a potem wrzucam do żaroodpornego garnka i do piekarnika. Po ok. 30 minutach odkrywam i opiekają się jeszcze z 10 minut. Pychotka. Do tego schabowe z serem, albo nugetsy i palce lizać.

No, wzorowa gospodyni piecze też ciasto. Ja nie piekę. Ostatnio nawet murzynek, który zawsze wychodził popisowo, miał zakalec. I nie mogę zwalić na piekarnik, bo kilka dni wcześniej Aga piekła i wyszedł super :(.

Ale fajnie jest nie chodzić do pracy. Jeszcze jutro, a potem powrót na koniec skontrum. Głupio mi, bo zostawiłam dziewczyny same z tą idiotyczną robotą, ale inaczej musiałabym, pojechać na szkolenie, trzydniowe, a wierzcie mi, nie mam motywacji, by szkolić się w zawodzie bibliotekarza.

Za to zapisałam się na warsztaty http://manualnie.blogspot.com/2011/01/zlot-dolnoslaski.html

Tutaj się mogę szkolić :).

Ma być optymistycznie

2011-01-13T18:37:00.000+02:00

Witam Was po krótkiej przerwie. Sięgnęłam troszkę w przeszłość i poczytałam, co ja w tym blogu wypisuję.
O mamusiu kochana, co za smutas ze mnie. Jeśli na codzień jestem równie marudna co tutaj to szczerze współczuję mojej rodzinie i znajomym w realu.
I postanowiłam co następuje - nie będę narzekać. To moje jedyne postanowienie na Nowy Rok, palenie bowiem rzuciłam rok temu, a schudnąć nie zamierzam (grubsi są weselsi).
Generalnie łatwo nie jest, ale próbuję znaleźć dobre strony. I tak :

będę miała więcej czasu na robótki, a ponieważ po raz pierwszy przyniosły one realny dochód to rodzinka czepiać się nie będzie.
będę mogła troszkę popełnić rolę gospodyni domowej, pogotuje, posprzątam, a nie tylko praca i praca
zmuszono mnie do innego spojrzenia na siebie i na życie - pozwoliłam, by życie mijało nie spodziewając się żadnej zmiany - taki kopniak w tyłek dobrze mi zrobi
może podejmę jakąś naukę niezwiązaną z bibliotekarstwem, bo jak widać nie znamy dnia ani godziny...
i przestanę kombinować w pracy, co by tu jeszcze zrobić, bo starania nie zostają dostrzegane, a dla idei pracowało się za komunizmu

I na koniec krótkie rozmówki kocie (sytuacja - Lola goni Zuzię)
ja - Lola, nie goń Zuzi, ona stara i gruba jest, zmęczy się
ja - Zuzia, nie warcz na Lolkę, ona młoda i głupia jest
Agata - Mamo, Lola po prostu uważa, że Zuzia prowadzi niezdrowy tryb życia i potrzebna jej gimnastyka, a Zuzia warczy, bo musi smarkuli powiedzieć, co o tym myśli

Szoguś kocha Zuzię

Przy kominku to i na drewnianych patyczkach wygodnie

A czarny sweter to najlepsze miejsce do spania

Kocham moje kicie, ale nie w środku nocy, kiedy uprawiają sporty.

Rozpoczęłam produkcje kartek wielkanocnych :)

Szukam pracy

2010-12-29T13:13:00.000+02:00

Dzisiejszy dzień to najgorszy dzień Starego Roku.
Dostałam tzw wypowiedzenie warunków pracy i płacy. Od kwietnia będę miała 3\4 etatu, co oznacza ok.500 zł mniej w portfelu.
Przy moim finansowym dołku to tragedia.
Szukam pracy ...

Wesołych Świąt

2010-12-23T23:53:00.000+02:00

Świątecznie po raz kolejny

2010-12-21T10:26:00.000+02:00

Na początek chciałam powiedzieć coś specjalnie do Anki Kankanki - Aniu, Kochana! Masz 18 zmysł i wiesz, kiedy sprawisz mi największą radość :). Wczoraj wróciłam z pracy po 18, zmęczona, głodna, przewiana na wylot. Weszłam do domu i w przedpokoju czekała na mnie przesyłka - szybki rachunek sumienia, czy przypadkiem nie zapisywałam się na jakąś wymiankę, ale nie. Rzut oka na nadawcę i podarłam kopertę z niecierpliwości. Kury są cudne. Siedzą sobie na drukarce i nie mam mowy, cobym je wyniosła do kuchni w celach użytkowych. Cały stres wczorajszego dnia minął jak sen, nawet dym w pokoju mnie nie zdenerwował - otworzyłam okno i zamknęłam drzwi :). Aniu, bardzo, ale to bardzo dziękuję, sprawiłaś mi naprawdę cudowną niespodziankę.

A ja, kurce, nawet kartek ręcznych nie mam do wysłania, wszystkie poszły do ludzi.

Teraz dalsze świąteczne prace. Na początek skrzynka robiona dla Siostry po choinkę. Pomalowana jasną farbą, naklejone obrazki, potem cracle dwuskładnikowe i taki złoty puder, co to nie pamiętam, jak się nazywa.Lakier półmatowy. Jest do kompletu jeszcze jedna skrzyneczka, zrobiona identycznie, ale mniejsza.

No i jeszcze bombki, Granatowo srebrna ma średnicę 12 cm, powstała jeszcze jedna podobna, ale poszła na prezent.
Biało-fioletowa ma średnicę 4 cm, Srebrno-zielona 6 cm i dwie wiszące na oknie tyle samo. Podobają mi się takie miniaturowe, chociaż robienie ich zajmuje tyle samo czasu :).

Tym razem poduszkowo

2010-12-14T19:57:00.000+02:00

Poduszki szyłam dla Stowarzyszenia w Miliczu .
Nie są idealne, ale mam nadzieję, że dzieciom się spodobają.

Dalej świątecznie tym razem kartkowo

2010-12-12T23:10:00.000+02:00

Kolejna porcja kartek. Powstało jeszcze kilka, ale zapomniałam sfocić i oddałam do ludzi :)

Kolejny raz świątecznie

2010-11-30T21:24:00.000+02:00

Cekinkowa

Decoupage

Wstążkowa wykonana przez Agatę

Druga wstążkowa Agaty

Dzwonek mój :)

Poduszka z bombki SAL-owej

Robótki trwają, jeszcze kilka jest w robocie, tyle, że dla siebie zostawiam tylko decoupagową, z racji tego, że wykonanie nie bardzo...

Koci konkurs u Beaty

2010-11-25T20:08:00.000+02:00

Polecam wszystkim blog Beaty, a w nim wspaniałe kocie wieści. Poczytałam z zainteresowaniem dużo.
No i konkurs http://mojkotija-beata.blogspot.com/2010/11/zabawa-fotograficzna-dla-blogerow-i.html
Lecę przeglądać kocie fotki.

Dalej świątecznie

2010-11-24T20:45:00.000+02:00

Bombka z tegorocznego SALA. Jeszcze pranko, prasowanko i oprawa. Jestem dumna, że udało mi się skończyć przed Świętami.

Wstążkowy dzwonek kombinowany :). Resztki różnych wstążek wykorzystałam

Bombka robiona metodą patchworka - materiał i naklejone aplikacje i wstążeczka

Bombka robiona mulina cieniowaną i cekinki

Karteczka - haft matematyczny i obrazek 3d

Świątecznie

2010-11-14T10:30:00.000+02:00

Obiecałam, że pochwalę się kartkami. Wyjątkowo mi się podobają, co jest ewenementem na skalę światową, bo zawsze jestem nie zadowolona. Zafoliowane, bo idą do ludzi :).

Jeszcze tylko postępy Salowe.

Jestem

2010-11-09T13:54:00.000+02:00

No więc jestem, żyję. Nie odzywałam się dawno, bo życie pędzi w takim tempie, że nie nadążam.
Chciałam zameldować, że robótkowo jestem do przodu - kartki świąteczne powstają w ilościach hurtowych, wyszywanka na kartkę, też powoli rośnie, a co najważniejsze Choinkowemu salowi też przybywa krzyżyków. Obfotografowanie tego wszystkiego to zadanie na wolny wieczór, a tego na razie nie mam :).

Obiecuję, że niedługo :).

Tymczasem przypomniały mi się perypetie siostry z przesyłką kurierską zamówiona przez nią 19 września.
Miała przyjść paczka z firmy. 20 września dzwoni kurier - jestem pod domem, czy ktoś jest?
Oczywiście nikogo nie było, bo ludzie pracujący są :). -Jeśli pan może, to proszę zostawić u sąsiadki - drzwi obok. Mogę - rzekł kurier.
Siostra wróciła z pracy, u sąsiadki paczki nie ma.
Zadzwoniła do firmy kurierskiej - potrzebny numer przesyłki. No to zadzwoniła do firmy, która paczkę wysyłała. Oni w systemie nie mają zaznaczone, że wysłali i numeru przesyłki nie mają, upierają się, że nic nie wysłali i proszą o cierpliwość, że im zeszło. Nikt nic nie wie, paczki nie ma.
Minęło półtora miesiąca. Dzwoni telefon - Biuro Rzeczy Znalezionych w Warszawie.
Pan kurier zostawił paczkę na tej samej ulicy, pod numerem 11 u sąsiadki. Tyle, że w Warszawie. Bagatela 400 km od Ząbkowic. Nawet nazwa miasta nie jest podobna. :0.
Sąsiadka zorientowała się, że paczka to nie dla sąsiadów i nie chcąc narażać się na koszty - telefon i wysyłka, zaniosła paczkę do biura rzeczy znalezionych. Obiecali, że paczkę prześlą siostrze. Pocztą Polską :).
a firma, która wysłała twierdzi, że nie wysłała. Pewnie wyślą drugą :).

Co się z nami stało - refleksje o przyjaźni

2010-10-20T10:53:00.000+03:00

Wczoraj był smutny i bardzo refleksyjny dla mnie dzień. Byliśmy na pogrzebie kolegi instruktora ZHP. Mógł facet jeszcze pożyć, nigdy nie chorował, więc i teraz chorobę zlekceważył. Ale moje refleksje nie dotyczą śmierci. Ja myślę o przyjaźni, o tym, jak mija nie zostawiając śladu w naszej duszy. W latach 80 byliśmy członkami kręgu instruktorskiego. Kilkadziesiąt osób, na które można było liczyć w każdej sytuacji. Na jedno słowo spotykaliśmy się i wspólnie rozwiązywaliśmy problemy, nawet te najbardziej osobiste. Obozy, rajdy, setki ognisk, zdawałoby się, że to łączy na całe życie. Krąg nie przetrwał zakrętów historii. Kościół podzielił nas i nagle okazało się, że wspólna praca z młodzieżą nie jest już możliwa. Powoli kontakty urywały się, większość poszła swoja drogą, ale ciągle, w różnych trudnych sytuacjach wystarczyło hasło, by znów poczuć tę więź, która kiedyś nas łączyła.
Wczoraj okazało się, że to już nie jest ważne, że nic nas nie łączy. Myślałam, że po pogrzebie spotkamy się na chwilę, choćby po to, by wspólnie wypić piwko za pamięć jednego z nas. Okazało się, że nawet nie czujemy potrzeby, by stanąć razem, w grupie, by poczuć, że jesteśmy przyjaciółmi, że przy urnie z prochami kolegi osobiste animozje zostaną, choć na chwilę zapomniane. Każdy odszedł do swojego życia, (powiedziałabym nawet, że pobiegł) nie oglądając się za siebie.
Smutno mi.

Zapraszam

2010-10-19T12:47:00.001+03:00

Oczywiście u nas w Ząbkowicach Śląskich

Kocie worki

2010-10-11T22:11:00.000+03:00

To uzasadnienie do tytułu. Wyciągnęłam worki ze szmatkami na wrocławskie spotkanie na poduszki dla milickiego przedszkola. Niestety włóczęga Lola uznała je za idealne miejsce do wypoczynku. Więc, póki co nie będzie szycia.

To rzadki widok - Lola i Zuzia w odległości mniejszej niż dwa metry. I Zuzia nie warczy :). To chyba miłość do Pana łagodzi kocie obyczaje.

Plama słońca była za mała na psa i kota, stąd Zuzia jakby troszkę przytrzaśnięta, ale nie wygląda, jakby jej przeszkadzało.

Pieskowi też czasem należy się fotka.

A to, żeby nie było, że robótki leżą odłogiem. Kartka dla 50-latka. Rozmiar A4

Wirusy i remonty

2010-09-28T14:55:00.000+03:00

Agata ma katar. Siedzi przy komputerze i kicha jak najęta. Pytam - "Aga, dlaczego kichasz na komputer?". A ona mi na to - "Wpuszczam wirusy do sieci". :-))

U mnie w bibliotece trwa remont. Generalny. Wymiana kaloryferów i częściowo podłogi oraz ogólne malowanie.
Biblioteka to jak wiadomo regały pełne książek, które trzeba było wynieść z jednego pomieszczenia do drugiego. Jutro czeka nas przenoszenie spowrotem. Fachowcom nie damy dotknąć, bo pomagali przenieść cztery regały i tak pomieszali książki, że układać będziemy przez tydzień. A mamy do przeniesienia 50 regałów. A fachowcy oni tacy, że siedzę i szlag mnie trafia, bo ja się niestety trochę znam. I widzę, co robią źle. Ale się nie odzywam, bo raz się odezwałam i dyrekcja mnie zbyła, że oni wiedzą, jak to ma być zrobione.
Nerwowo trudno wytrzymać, ale dam radę, dam radę, dam radę...

Rozważania kocie

2010-09-24T11:53:00.000+03:00

Ostatnio chodzi mi po głowie myśl, czy dobrzy ludzie, ratujący bezdomne koty i dający im nowy dom naprawdę te koty uszczęśliwiają?
Chyba jednak bardzo na siłę.
Wiem, że koty trzeba dokarmiać, że bez pomocy ludzi nie przeżyłyby zimy. Czy jednak będą one szczęśliwsze, zamieszkując w domu u kochających je ludzi? To coś tak jak w bajce o czyżyku, chyba każdy ją zna.
Nachodzą mnie takie myśli w związku z zachowaniem mojej Lolki. Została ona udomowiona (czyt. złapana) prawie dwa lata temu. Agata wzięła ją w lutym (no to będzie półtora roku temu). Od maja kicia zamieszkała u nas. W dalszym ciągu jest dzika i nieufna, płoszy się przy każdym hałasie i gwałtownym ruchu. Będąc w domu siedzi na oknie i rozpaczliwie miauczy. Potrzebuje towarzystwa, którego ani moja druga kotka, ani tym bardziej pies nie mogą jej zapewnić.Dlatego wypuszczamy ją na dwór. Tam ma koleżanki i kolegów. Trzyma się blisko domu, pokazując się od czasu do czasu, ale nie chce sama wrócić. Nawet kuszona jedzeniem. O tyle, że już nie boi się nas i po dwóch-trzech dniach daje się złapać. W domu dwa dni śpi, je za cztery kotki i potem znowu zaczyna się miauczenie, że jej w domu źle.
Starsza kotka też wychodzi, ale bez problemu wraca, po załatwieniu swoich spraw.
Czy więc kot, udomowiony na siłę jest szczęśliwy?

Gospodarsko

2010-09-20T19:34:00.000+03:00

Zacznijmy od tego, że gospodynią to ja jestem raczej kiepską. Nienawidzę sprzątać, gotuję, bo rodzina musi jeść, prasuję w ostateczności. Działka zamieniła mi się w dżunglę, w której tylko jadłam czereśnie... itd.
Z tego też powodu nie robię przetworów, zresztą nie mam ich gdzie przechowywać w zimie. Jedynie grzybom jestem w stanie poświęcić troszkę czasu, głównie dlatego, że uwielbiamy świąteczne uszka i lepimy ich ponad 200, co na czteroosobową rodzinę jest raczej sporo.
W tym roku pojechałyśmy z Agatą na wieś na truskawki, narwałyśmy 2 wiadra i nie dałyśmy rady zjeść :). No to zrobiłam dżemik - dzięki ci panie za żelfix. Potem wisienek zerwałyśmy do ciasta, ale znowu nam zostało ponad kilo. No to znowu zrobiłam dżemik. Dostałam od teściowej 2 kilo cukru żelującego, to teraz przymierzam się do dżemiku jabłkowego. Tyle, że owoce muszę kupić, bo narwać nie ma gdzie.
A w czwartek Agata z Tatusiem pojechali na grzyby, ja niestety musiałam pracować, co może i lepiej wyszło. Przywieźli 20 kilo grzybów. Przyjechali o 19, zanim zjedli to czyszczenie skończyliśmy ok.12 w nocy. Do pierwszej mi zeszło obgotowanie - bo bałam się zostawić nieobgotowane, rano szłam do pracy. Suszenie nad kominkiem widać na fotkach :). Poza tym zamroziłam na sosik, zrobiłam sosik na 2 dni i... no właśnie - po raz pierwszy w życiu robiłam samodzielnie grzybki marynowane, zawsze robiła Mama.
Jestem z siebie dumna - w końcu to rzeczy, których, mimo 45 lat życia, nie robiłam, dżem robiłam 10 lat temu :), grzybków nigdy.

Weselnie i festiwalowo

2010-09-12T14:32:00.000+03:00

No dobrze, przyznaję się bez bicia, fajnie było. Wprawdzie doszłam do wniosku, że to już nie te lata i nie te kilogramy, bo do dzisiaj dochodzę do siebie.(wesele było w czwartek) 24 godziny bez snu to dla mnie jakby za dużo, kondycyjnie padłam. Wróciliśmy w piątek późnym wieczorem, wolałam to, żeby po pierwsze gospodarze mogli odpocząć, a nie zajmować się gośćmi, a po drugie Tomek mojej Agaty musiał do pracy na 14 w sobotę, więc i tak musielibyśmy wyjechać ok 8 rano. No i pospać sobie wreszcie chciałam. Impreza była super, państwo młodzi mają superowych przyjaciół, niespodzianki, które przygotowali sprawiały, że popłakałam się ze śmiechu. Kiedy dowiedziałam się, że nie będzie orkiestry, to byłam zła, Jednak pan DJ stanął na wysokości zadania, prowadził genialnie, wszyscy mogli się pobawić.

A w sobotę, już wyspani i odpoczęci pojechaliśmy do Wrocławia na Festiwal Psa i Kota. Śliczności kociaki były, ale psy np. husky, w ubrankach wyglądały głupio.

Po obejrzeniu, co było do obejrzenia zajechaliśmy do Rynku na francuskie naleśniki. Pychotka. Zażyczyłam sobie połażenia po Rynku w charakterze turysty - dawno nie miałam okazji, zwykle przelatuję biegiem prawie.

Ślubnie po raz czwarty

2010-09-08T18:15:00.004+03:00

Państwo Młodzi poprosili zamiast kwiatów - artykuły szkolne. Nie byłabym sobą, gdybym zapakowała je normalnie. Dla mnie kwiaty muszą być. W koszu są książki , długopisy, kredki itp i kwiatki, tyle, że sztuczne, bo do książek świeżych nie zaryzykuję.

Ślubnie po raz trzeci

2010-09-07T23:12:00.008+03:00

Teraz kolej na prezentacje prezentów.

Skarbonka jest dziełem Agaty. Crakle dwuskładnikowe :)

Skrzynka na klucze moja :)

Ślubnie po raz drugi i nie tylko

2010-09-06T23:34:00.004+03:00

Pisałam, że pudełka się robią. Otóż się nie robią, bunt na pokładzie. Prezentuję jedno, okienko jest z cienkiej pleksy. Wygląda dość ładnie, ale z daleka, niestety. Z bliska to po pierwsze pokrywka jest źle dopasowana i nie bardzo się zamyka, po drugie wykończenia do kitu, farba nie równo itd. W związku z tym to pudełko także nie pójdzie do ludzi. Inne robiłam 5 razy i za każdym razem jakaś wpadka. A to źle wycięte i skleić się nie da, a to papier się pomarszczył, a to klej mi gdzieś kapnął i widać. Do kitu. Na dokładkę prezent nie pasuje mi wielkością do żadnego posiadanego pudełka, a tu czasu coraz mniej. Kazałam se jutro kupić torebki na prezenty i nie będę się przejmować. I tak nie mam pewności, czy młodzi docenią wkład pracy w prezenty. Prezenty zaprezentuje jutro, bo jeden schnie z lakieru, a drugi schnie po myciu :). Aga nakładała krack dwuskładnikowy i dała za grubo, porobiły się brzydkie zacieki. Zmyłam więc wszystko i jutro będziemy robić jeszcze raz. Jeśli prawdę mówi powiedzenie, że jak coś się piep... to będzie się podobało to nasze prezenty zrobią furorę.

Na pocieszenie zrobiłam sobie kolczyki i zawieszkę.

Ślubnie

2010-09-04T23:36:00.005+03:00

W tym tygodniu jedziemy na wesele. Nietypowo, bo w czwartek. Niechęć do wyjazdu łagodzi mi bezkarna zabawa w różne tworki. Na początek kartki - sztuk 3 - od teściowej mojej, od Agaty i od nas.

Znowu mam problem z przesuwaniem zdjęć, nie wiem dlaczego.

Ponieważ kartki są przestrzenne to do kartek dorabiam pudełeczka. Na tę długą już gotowe, ale fotka wyszła paskudna i nieczytelna, a kartka już poszła do teściowej, więc fotki nie będzie.

Weekendy wyjazdowe

2010-08-26T13:15:00.011+03:00

Zajęta pracą i zaaferowana zaginionym kotem nie miałam głowy do pisania postów. A przecież nie siedziałam bezczynnie w soboty.
14 sierpnia pojechałyśmy z Agata do Kłodzka na bitwę o Twierdzę. Żałuję trochę, że nie wcześniej, bo nie zobaczyłyśmy inscenizacji w Rynku, a było co oglądać.
Fotki z samej bitwy, fajnie było, chociaż strasznie głośno. Jako osobę zwracającą uwagę na szczegóły, strasznie denerwowała mnie markietanka latająca z kamerką między wojakami.

A w ostatnią sobotę pojechaliśmy do Dusznik na Koncert Lata z Radiem. Fajna zabawa - proste konkursy i świetna zabawa przy kabarecie Otto. Uwielbiam ich, kiedyś znałam większość tekstów na pamięć. Ciągle zadziwia mnie ich umiejętność dopasowania tekstu piosenek do sytuacji. Z przyjemnością posłuchaliśmy Kasi Kowalskiej i Kombi.

Hura, znalazłam kota :)

2010-08-24T21:20:00.004+03:00

Ata, miałaś rację - Lola wróciła i przyprowadziła koleżankę :). Koleżanka na szczęście ma swoją panią, więc nie muszę jej przygarnąć, chociaż czasem dokarmiam, bo zimą sypia u mnie pod drzwiami.

Lola jest brudna jak nieszczęście, chyba ma pchły i głodna okrutnie, ale jest, to najważniejsze.

Z Lolką to jest problem, ona jest znajdą, wychowała się w polu na wsi. Tydzień dobrzy ludzie ją łapali, żeby jej uratować życie, bo zima była straszna i bali się, że nie przetrzyma. Jak Aga ją wzięła to kicia miała ponad 7 miesięcy, a ważyła ok. 1 kg. Została dzika i boi się ludzi. Toleruje nas, ale kocha tylko wtedy, kiedy ma ochotę. Złapanie jej dzisiaj nie było łatwą sprawą, nawet na szynkę nie bardzo była chętna.

Fotka stara, bo dzisiaj kotek nie nadaje się na sesję foto. Gdyby zobaczył ja ktoś od animalsów to pewnie by nam ja odebrali, bo same kosteczki obciągnięte brudnym futerkiem :).

zgubiłam kota :(

2010-08-22T19:19:00.002+03:00

No więc, przyznaję się do winy, zgubiłam kota. Już dawno myślałam, żeby Lolkę przysposobić do wychodzenia, dlatego specjalnie się nie zmartwiłam, kiedy wyszła z domu. Mogłam ją złapać, ale ciekawa byłam, co zrobi. No i zrobiła - poszła sobie, zanim zdążyłam zareagować. Byłam pewna, że dwa, trzy dni i przyjdzie, ale minął tydzień i kota nie ma. Smutno mi, bo boję się, że nie wróci.

dalej decoupagowo

2010-08-13T20:53:00.013+03:00

To obrazki Agaty

W dalszym ciągu decoupagowo, tym zajmuje się pani bibliotekarka w pracy :)

inspiracje z "szuflady"

2010-08-12T16:42:00.008+03:00

W "Szufladzie" dziewczyny rzuciły owocowe wyzwanie. Pomysły mi chodziły po głowie i chodziły, nie mogłam się zdecydować. Tymczasem w pracy trenuje technikę decoupage w nadziei, że dzieci się zainteresują i tez porobią. Niestety, one wolą komputer i "naszą klasę". Gdzie te czasy, kiedy podczas wakacji nie miałam czasu zjeść, bo dzieci ciągle chciały jakieś zajęcia... ? No więc bawię się sama. Robiłysmy kurs decoupage, niewiele się nauczyłam nowego, za to próbuję technikę z krakiem dwuskładnikowym. Chyba mi sie lepiej podobają efekty. Wracając do owocowego wyzwania - skusiłam sie na ozdobienie kubka. Wyszło bardzo truskawkowo, więc na wyzwanie chyba się łapie :). Efekt, jak dla mnie, zadowalający.

Są takie dni w tygodniu...

2010-08-07T23:37:00.002+03:00

a raczej tygodnie w miesiącu...

Ostatnie kilka dni jestem w nastroju "jestem gruba, brzydka, nic nie umiem i nikt mnie nie kocha..."

Czytam różne blogi i przychodzi mi do głowy, że kraina blogowa jest piękna i szczęśliwa. Każda blogowiczka chwali się tym co dobre i radosne, i piękne...

A przecież niejednej z nas życie daje nieźle popalić...

Ja sama ostatnio rzadko piszę, albo próbuję zagłuszyć to co mi w duszy gra.

Płacę teraz za brak pesymizmu, za wiarę w lepsze jutro. Każdego dnia zastanawiam się, skąd wziąć kasę na długi... na razie jakoś kombinujemy i dajemy radę, ale przyszłość nie napawa mnie optymizmem. Byłam głupia zakładając firmę, nie patrzyłam w daleka przyszłość, tylko żyłam tu i teraz. Inwestowałam i fajnie było... aż przyszedł kryzys. Ciągnęłam interes dalej, kombinując, w nadziei, że kryzys przyszedł to i pójdzie. Dziś wiem, że to był błąd. Zamknęłam firmę bez firmowych długów, za to z długami prywatnymi. Okazuje się, że na państwowej posadzie zarabiam za mało i kombinować się nie da... (oczywiście wszelkie kombinacje prowadzone były ściśle zgodnie z przepisami - w końcu jestem żoną policjanta, a to jak wiadomo powoduje, że jestem pod ostrzałem). I tak sobie myślę, że nasze państwo jest popieprzone. Mały biznes nie ma szans - jak nie mam 100 tys na inwestycje to nie powinnam brać się za interesy, z kredytów firmy się nie utrzyma. Małe sklepiki, takie jak mój nie mają prawa bytu, koszty zjadają cały dochód. Nie dziwię się, że takie miasteczka jak moje po prostu umierają. Nie ma pracy, bo większych firm jest mało. Młodzi wyjeżdżają za pracą. Kiedyś mądrzyłam się, że praca jest, jak ktoś naprawdę chce pracować to znajdzie pracę. Dziś, po trzech miesiącach poszukiwania przez Agatę pracy odszczekuje wszystko. Jedyna praca, jaką mogła znaleźć to w zakładzie LG - 50 km od naszego miasta. Teraz owszem, pracuje, ale w jednej firmie na 1/2 etatu 20 km dojeżdża, a w drugiej firmie jako ankieter na umowę zlecenie. A gdzie do emerytury?... Za rok zrobi licencjat i już wiadomo, że pracy "po kierunku" u nas nie znajdzie...

O kurcze, ale se ponarzekałam...

Zresztą śmierć dwóch kolegów mojego męża (jeden pogrzeb był w czwartek - zmarł na raka młody facet, drugi policjant zastrzelił się na służbie) pewnie także nie nastraja zbyt wesoło.

No i ten deszcz...

sierpniowe cukiereczki

2010-08-06T16:16:00.003+03:00

Rzadko biorę udział w candy, ale tym razem sie skusze :)

http://lemonadestamps.blogspot.com/2010/08/witamy-i-zapraszamy-do-zabawy.html

Zniesmaczenie

2010-08-03T17:44:00.003+03:00

Generalnie jestem wkurzona i zniesmaczona i zbulwersowana cyrkiem, który odbył się dzisiaj przed pałacem prezydenckim w Warszawie.
Kto dał tym ludziom prawo decydowania za mnie, wyrażania opinii Polaków...
Garstka ludzi zadecydowała, co ja mam czuć...
Bardzo mądrze wypowiadał się Hołownia - to nie była walka o krzyż, to była walka krzyżem...
Osobiście nigdy nie pomodliłabym się za ofiary katastrofy na ulicy. W kościele jak najbardziej, bo to jest miejsce odpowiednie do upamiętnienia i zadumy.
W jednym z polskich filmów, zdaje się w "Polskich drogach" padło zdanie "za rok, czy za 10 lat, jak obejrzymy się za siebie to wzruszymy ramionami".
I to jest adekwatne do dzisiejszej sytuacji - za rok nikt nie będzie pamiętał nazwisk osób, które zginęły, a za dziesięć lat katastrofa pozostanie mglistym wspomnieniem.

Święto papieru w Dusznkiach

2010-07-30T15:45:00.009+03:00

Nie wiem dlaczego pisało mi jako łącze i nie mogłam się go pozbyć, nie mogę dopisać tekstu na końcu, pod zdjęciami, zdjęć nie mogę ustawić tak jak mi pasuje, a enter kradnie mi zdjęcia. Przepraszam więc za bałagan w dzisiejszym poście.

W zeszły weekend pojechaliśmy do Dusznik na Święto Papieru. W sobotę wybraliśmy się jak miastowi :), bez kurtek i nawet bez parasola. Ponieważ lało, biegiem przelecieliśmy po stoiskach, uczerpałyśmy sobie z Agatą papieru, pomarmurkowałam sobie karteczkę i przemoczeni wróciliśmy do domu. W niedzielę nie padało to pojechałysmy jeszcze raz. Tym razem marmurkowała papier Agata i uczerpała jeszcze jedną karteczkę, ale z drugiej zrezygnowałysmy, bo do żółtych kartek była straaaszna kolejka. Generalnie impreza wspaniała, choć mało stoisk typowo papierniczych. Podziwiałyśmy dziewczynę, która kaligrafowała przepięknie napisy na życzenie.